นิตยสาร

Omega Speedmaster: นาฬิกาที่เดินบนดวงจันทร์

นาฬิกาเรือนนี้ออกแบบมาสำหรับสนามแข่งรถ ไม่ใช่สำหรับอวกาศ แต่ถึงอย่างนั้น NASA ก็เลือกมัน หลังจากนำไปแช่แข็ง อบให้ร้อน เขย่า และทุบ เพื่อให้นักบินอวกาศทุกคนพกติดตัว เรื่องราวของนาฬิกาเพียงรุ่นเดียวที่ผ่านการรับรองให้เดินบนดวงจันทร์

Omega Speedmaster Professional รุ่นที่ยังคงผ่านการรับรองจาก NASA — ภาพ: Torsten Bolten — สาธารณสมบัติ (ผู้สร้างอุทิศผลงาน)

ในปี 1957 Omega เปิดตัวโครโนกราฟที่เมืองบีแอนน์ ออกแบบมาสำหรับนักแข่งรถโดยเฉพาะ: หน้าปัดสีดำ เข็มนาฬิกาที่อ่านได้ในพริบตา และมาตรวัดความเร็ว — เป็นครั้งแรก — ที่สลักไว้บนขอบหน้าปัดแทนการพิมพ์ลงบนหน้าปัด ตอนนั้นไม่มีใครใน Omega คาดคิดว่านาฬิกาสำหรับสนามแข่งเรือนนี้จะไปอยู่ห่างจากโค้งแรกถึง 384 000 กิโลเมตร

เจ็ดปีต่อมา ในปี 1964 ผู้ซื้อที่ไม่เปิดเผยชื่อสั่งซื้อโครโนกราฟจากหลายแบรนด์ที่ร้านเครื่องประดับแห่งหนึ่งในฮิวสตัน ผู้ซื้อรายนั้นคือ NASA องค์กรกำลังเตรียมโครงการ Gemini และต้องการจัดหานาฬิกาที่ทนต่อสภาพอวกาศให้ลูกเรือ ผู้สมัครแต่ละเรือนต้องผ่านชุดการทดสอบที่เลื่องลือ: 48 ชั่วโมงที่ 71 °C จากนั้นลดอุณหภูมิลงถึง −18 °C สุญญากาศ ความชื้น 93 % แรงกระแทก 40 g การสั่นสะเทือน และบรรยากาศออกซิเจนบริสุทธิ์ เมื่อสิ้นสุดการทดสอบ มีเพียงเรือนเดียวที่ยังทำงานอยู่ในค่าความคลาดเคลื่อนที่กำหนด นั่นคือ Speedmaster วันที่ 1 มีนาคม 1965 NASA ประกาศว่า «ผ่านการรับรองสำหรับเที่ยวบินอวกาศที่มีมนุษย์ทุกเที่ยว» ไม่เคยมีโครโนกราฟข้อมือรุ่นอื่นได้รับการรับรองด้วยข้อกำหนดเดียวกันนี้

สามเดือนต่อมา วันที่ 3 มิถุนายน 1965 Edward White เปิดประตู Gemini IV และกลายเป็นชาวอเมริกันคนแรกที่ลอยอยู่ในสุญญากาศ บนแขนเสื้อด้านซ้ายของชุดอวกาศ มี Speedmaster อยู่เหนือชุดป้องกัน — มองเห็นได้ในภาพถ่ายทางการของภารกิจ นาฬิกาแข่งรถกลายเป็นนาฬิกาของนักบินอวกาศ

3 มิถุนายน 1965: Ed White ลอยอยู่เหนืออ่าวเม็กซิโก บนแขนเสื้อด้านซ้ายของเขาคือ Speedmaster ที่ผ่านการรับรองเมื่อสามเดือนก่อน — ภาพ: NASA (James McDivitt), 3 มิถุนายน 1965 — สาธารณสมบัติ

วันที่ 21 กรกฎาคม 1969 Buzz Aldrin ลงบันไดของยานลงจอดบนดวงจันทร์โดยมีนาฬิกาของเขาอยู่บนข้อมือ ส่วน Neil Armstrong ทิ้งนาฬิกาของเขาไว้บนยาน: โครโนมิเตอร์ของยาน Eagle เสีย และ Speedmaster ของเขาเข้ามาทำหน้าที่แทน ดังนั้นนาฬิกาของ Aldrin จึงเป็นเรือนแรกที่สัมผัสดวงจันทร์ — และนับจากวันนั้น Speedmaster ก็มีชื่อเล่นอย่างเป็นทางการว่า «Moonwatch»

ภาพถ่ายที่โด่งดังที่สุดของโครงการ Apollo Speedmaster ของ Aldrin อยู่กับเขาบนดวงจันทร์ ส่วนเรือนของ Armstrong ที่ทิ้งไว้บนยานทำหน้าที่แทนโครโนมิเตอร์ของยานที่เสีย — ภาพ: NASA / Neil Armstrong, 21 กรกฎาคม 1969 — สาธารณสมบัติ

แต่ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ที่สุดของมันไม่ใช่ชัยชนะ หากเป็นการช่วยชีวิต ในเดือนเมษายน 1970 การระเบิดของถังออกซิเจนเปลี่ยน Apollo 13 ให้กลายเป็นเรือชูชีพในอวกาศ เพื่อเดินทางกลับ ลูกเรือต้องปรับวิถีโดยจุดเครื่องยนต์ให้ตรง 14 วินาที — โดยไม่มีคอมพิวเตอร์ประจำยาน เพราะปิดไว้เพื่อประหยัดพลังงาน Jack Swigert จับเวลาการทำงานนี้ด้วย Speedmaster ของเขา สิบสี่วินาทีต่อมา วิถีก็ถูกต้อง Omega ได้รับรางวัล «Silver Snoopy Award» จาก NASA ซึ่งเป็นรางวัลที่หน่วยงานมอบให้ผู้มีส่วนช่วยรักษาความปลอดภัยของลูกเรือ

Apollo 12: Speedmaster ของ Alan Bean รัดอยู่กับชุดอวกาศ ถ่ายภาพบนดวงจันทร์โดย Pete Conrad — ภาพ: NASA / Charles Conrad, พฤศจิกายน 1969 — สาธารณสมบัติ

กว่าครึ่งศตวรรษผ่านไป Speedmaster Professional ยังคงอยู่ในแค็ตตาล็อก — และยังคงผ่านการรับรองสำหรับการบิน กลไกของมันต้องไขลานด้วยมือเหมือนในปี 1969: ในอวกาศ เราไม่ไว้ใจแบตเตอรี่ บางทีนี่อาจเป็นความหรูหราที่แท้จริงของศาสตร์การผลิตนาฬิกา ไม่ใช่ทองคำหรือกลไกซับซ้อน แต่เป็นเอกสารผลการทดสอบปี 1965 ที่ไม่มีใครอื่นเคยผ่าน

เครดิตภาพถ่าย
1. Torsten Bolten — สาธารณสมบัติ (ผู้สร้างอุทิศผลงาน)
2. NASA / James McDivitt, 1965 — สาธารณสมบัติ
3. NASA / Neil Armstrong, 1969 — สาธารณสมบัติ
4. NASA / Charles Conrad, 1969 — สาธารณสมบัติ
Wikimedia Commons

← นิตยสาร