MAGAZINE

Bugatti Type 35: de succesvolste raceauto uit de geschiedenis

In 1924 debuteerde hij in Lyon zonder te winnen, door zijn banden. Daarna won hij meer races dan welke auto ook, ervoor of erna — waaronder vijf Targa Florio’s op rij. Een portret van Ettore Bugatti’s kleine blauwe auto, geboren in Molsheim en uitgegroeid tot het ultieme verzamelobject.

Op 3 augustus 1924 neemt op het circuit van Lyon-Givors een kleine blauwe auto de start van de Grand Prix van Europa. Hij is mooier dan elke raceauto die eraan voorafging: een hoefijzervormige radiator, een carrosserie die taps toeloopt als een romp, en wielen waar de hele paddock over praat — gegoten aluminium lichtmetalen velgen met acht platte spaken, een wereldprimeur, ontworpen door Ettore Bugatti zelf. Die dag wint de Type 35 niet: de slecht gevulkaniseerde banden vallen bij hoge snelheid uiteen. Ettore is woedend en zal het nog lang hebben over deze gemiste kans. Niemand op het circuit vermoedt dat de auto die zijn entree net heeft gemist de succesvolste aller tijden zal worden.

Het recept van de Type 35 bestaat uit drie ideeën. Ten eerste: lichtheid. Ongeveer 750 kilo, een tweeliter acht-in-lijn die hoog in de toeren klimt en een chassis waarvan de stijfheid ingenieurs bewondering inboezemt. Ten tweede: functionele schoonheid. Bij Bugatti, zoon en broer van beeldhouwers, is niets louter decoratief en wordt alles ontworpen — tot en met de holle vooras, gepolijst als een sieraad. Ten slotte een revolutionair commercieel idee: de Type 35 is te koop. Waar andere fabrikanten hun Grand Prix-auto’s voor hun fabrieksteams houden, levert Molsheim dezelfde machine aan elke gentleman driver die hem kan betalen. Tientallen privérijders verschijnen elke zondag met Type 35’s aan de start — en elke zondag wint er ergens in Europa een Bugatti.

Het palmares zwelt aan tot ongelooflijke proporties: vaak wordt gesproken van tweeduizend overwinningen in tien jaar, over alle versies samen — heuvelklimmen, Grands Prix, nationale wedstrijden. Sommige overwinningen zijn legendarisch gebleven. De Targa Florio, de Siciliaanse bergrace die bekendstaat als de zwaarste ter wereld, wordt vijf keer op rij gewonnen, van 1925 tot 1929. Het wereldkampioenschap voor constructeurs van 1926 gaat naar Molsheim. En in 1929 wint een privé-Type 35B de allereerste Grand Prix van Monaco, met aan het stuur William Grover-Williams, de mysterieuze ‘Williams’, de toekomstige Britse agent die in deportatie om het leven komt.

De auto heeft ook zijn helden. De Monegask Louis Chiron rijgt de overwinningen aaneen in de kleine blauwe auto — Bugatti zal later een hypercar naar hem vernoemen. De Tsjechoslowaakse Elisabeth Junek rijdt in de Targa Florio van 1928 aan de leiding, vóór de beste fabrieksteams, totdat een lekke band haar terugwerpt. Bijna een eeuw later geldt ze nog altijd als de grootste vrouwelijke Grand Prix-coureur uit de geschiedenis.

Tegenwoordig is de Type 35 voor de auto wat de Stradivarius is voor de viool: elk exemplaar is geïdentificeerd, gedocumenteerd en wordt gevolgd. Er zijn ongeveer 340 chassis van de 35-familie gebouwd; de best gedocumenteerde exemplaren wisselen voor twee tot zes miljoen dollar van eigenaar, en auto’s met een indrukwekkend palmares brengen veel meer op. In 2024, ter gelegenheid van het eeuwfeest, reed Bugatti met een Type 35 over het herontdekte circuit van Lyon — precies honderd jaar na de gemiste kans. Dit keer hielden de banden het vol.

← Magazine