ΠΕΡΙΟΔΙΚΌ

Bugatti Type 35: το πιο νικηφόρο αγωνιστικό αυτοκίνητο στην ιστορία

Έκανε το ντεμπούτο της στη Λυών το 1924 χωρίς νίκη, εξαιτίας των ελαστικών της. Στη συνέχεια κέρδισε περισσότερους αγώνες από κάθε άλλο αυτοκίνητο, πριν ή μετά από αυτήν — ανάμεσά τους πέντε συνεχόμενες Targa Florio. Το πορτρέτο της μικρής μπλε Bugatti του Ettore, που γεννήθηκε στο Μολσάιμ και έγινε το απόλυτο συλλεκτικό αντικείμενο.

Στις 3 Αυγούστου 1924, στην πίστα Λυών-Ζιβόρ, ένα μικρό μπλε αυτοκίνητο παίρνει εκκίνηση στο Ευρωπαϊκό Γκραν Πρι. Είναι ομορφότερο από κάθε αγωνιστικό αυτοκίνητο που είχε προηγηθεί: ψυγείο σε σχήμα πετάλου, αμάξωμα που στενεύει σε μυτερή απόληξη σαν άτρακτος αεροσκάφους και τροχοί που γίνονται θέμα συζήτησης σε όλο το πάντοκ — ζάντες από χυτό κράμα αλουμινίου, με οκτώ επίπεδες ακτίνες, μια παγκόσμια πρωτιά, σχεδιασμένες από τον ίδιο τον Ettore Bugatti. Εκείνη τη μέρα, η Type 35 δεν κερδίζει: τα ελαστικά της, κακά βουλκανισμένα, διαλύονται σε μεγάλη ταχύτητα. Ο έξαλλος Ettore θα μιλά για καιρό για εκείνο το χαμένο ραντεβού. Κανείς στην πίστα δεν υποψιάζεται ότι το αυτοκίνητο που μόλις απέτυχε στο ντεμπούτο του θα γίνει το πιο νικηφόρο όλων των εποχών.

Η συνταγή της Type 35 στηρίζεται σε τρεις ιδέες. Πρώτον, το χαμηλό βάρος: περίπου 750 κιλά, ένας δίλιτρος εν σειρά οκτακύλινδρος που ανεβάζει πολλές στροφές και ένα πλαίσιο του οποίου η ακαμψία προκαλεί τον θαυμασμό των μηχανικών. Έπειτα, η λειτουργική ομορφιά: για τον Bugatti, γιο και αδελφό γλυπτών, τίποτα δεν είναι διακοσμητικό· όλα είναι σχεδιασμένα — μέχρι και ο κοίλος μπροστινός άξονας, γυαλισμένος σαν έργο χρυσοχοΐας. Τέλος, μια επαναστατική εμπορική ιδέα: η Type 35 πωλείται. Εκεί όπου οι άλλοι κατασκευαστές κρατούν τα αυτοκίνητα Γκραν Πρι για τις εργοστασιακές ομάδες τους, το Μολσάιμ παραδίδει το ίδιο μηχάνημα σε κάθε gentleman driver που μπορεί να το πληρώσει. Δεκάδες ιδιώτες οδηγοί παρατάσσονται κάθε Κυριακή με Type 35 — και κάθε Κυριακή, κάπου στην Ευρώπη, κερδίζει μια Bugatti.

Το παλμαρέ φουσκώνει μέχρι το απίστευτο: αναφέρεται συχνά ο αριθμός των δύο χιλιάδων νικών μέσα σε μία δεκαετία, σε όλες τις εκδόσεις — αγώνες ανάβασης, Γκραν Πρι, εθνικούς αγώνες. Μερικές έμειναν θρυλικές. Η Targa Florio, ο σικελικός ορεινός αγώνας που θεωρείται ο σκληρότερος στον κόσμο, κατακτάται πέντε συνεχόμενες φορές, από το 1925 έως το 1929. Το παγκόσμιο πρωτάθλημα κατασκευαστών του 1926 πηγαίνει στο Μολσάιμ. Και το 1929, μια ιδιωτική Type 35B κερδίζει το πρώτο Γκραν Πρι του Μονακό, με οδηγό τον William Grover-Williams, τον αινιγματικό «Williams», μελλοντικό Βρετανό πράκτορα που πέθανε σε εκτόπιση.

Το αυτοκίνητο έχει και τους ήρωές του. Ο Μονεγάσκος Louis Chiron σημειώνει τη μία νίκη μετά την άλλη με τη μικρή μπλε Bugatti — αργότερα η Bugatti θα δώσει το όνομά του σε ένα hypercar. Η Τσεχοσλοβάκα Elisabeth Junek προηγείται στην Targa Florio του 1928, μπροστά από τις καλύτερες εργοστασιακές ομάδες, προτού ένα κλατάρισμα την αναγκάσει να εγκαταλείψει: σχεδόν έναν αιώνα αργότερα, εξακολουθεί να θεωρείται η σπουδαιότερη γυναίκα οδηγός Γκραν Πρι στην ιστορία.

Σήμερα, η Type 35 είναι για το αυτοκίνητο ό,τι το Στραντιβάριους για το βιολί: ένα αντικείμενο του οποίου κάθε αντίτυπο ταυτοποιείται, έχει καταγεγραμμένη ιστορία και παρακολουθείται. Κατασκευάστηκαν περίπου 340 πλαίσια της οικογένειας 35· τα καλύτερα τεκμηριωμένα αλλάζουν χέρια έναντι δύο έως έξι εκατομμυρίων δολαρίων, ενώ τα αντίτυπα με σημαντικό αγωνιστικό παλμαρέ πωλούνται πολύ ακριβότερα. Το 2024, για την εκατονταετηρίδα, η Bugatti οδήγησε μια Type 35 στην ανακαλυφθείσα ξανά πίστα της Λυών — ακριβώς εκατό χρόνια μετά το χαμένο ραντεβού. Αυτή τη φορά, τα ελαστικά άντεξαν.

← Περιοδικό