DERGI
Okula dönüş: Sevinçlerin… ve küçük kısıtlamaların büyük dönüşü
Birkaç haftalık tatilin ardından okul dönemi kaçınılmaz olarak yeniden başlıyor. Geç kalkılan sabahların, saatlere bağlı olmayan günlerin ve doğaçlama yemeklerin sonunu getiriyor… ama aynı zamanda yeniden buluşmaları, projeleri ve güzel kararları da beraberinde getiriyor. Kısacası okula dönüş, eylülde başlayan yeni bir yıl gibi: iyi niyetlerle yeniden yola koyuluyor, sonra da eski alışkanlıklarımıza hızla dönüyoruz.
Öğrenciler için: yeniden buluşmalar ve çalar saatin yeniden çalmaya başlaması
İlk sevinç, elbette arkadaşları yeniden görmek. Herkesin tatilini ayrı geçirdiği haftaların ardından buluşunca birkaç dakika içinde dünyayı baştan kurmak mümkün: “Tatilde ne yaptın?”, “Kiminle tanıştın?”, “Şu diziyi izledin mi?” Ve tabii ki herkesin anlatacak olağanüstü bir anısı vardır.
Yeni sınıfı, ders programını ve en önemlisi yılı kiminle geçireceğini öğrenmenin de ayrı bir keyfi vardır. Okula dönüş bazen yeni bir hayata başlamışsınız hissi verir: yeni öğretmenler, yeni dersler, yeni projeler, yeni hedefler. En bezgin öğrenciler bile yeniden başlamanın verdiği o küçük heyecanı hissedebilir.
Ama keyfi biraz kaçıran bir ayrıntı var: çalar saat.
Haftalarca geç yatıp sabahın sonuna doğru ağır ağır uyanmaya alıştıktan sonra, birden erkenden ayakta olmak gerekiyor. İşte o zaman beden, buna hiç razı olmadığını fark etmiş gibi davranıyor.
Ardından ödevler, sınavlar, sunumlar, yolculuklar, hazırlanması gereken çanta, unutulmaması gereken okul malzemeleri geliyor… Bir de ilk günlerden itibaren yeniden duyulan şu evrensel cümle: “Ödevim yok.”
Bu cümleyi, gizemli bir şekilde, iki saat sonra şu sözler izleyebiliyor: “Aa, varmış aslında.”
Ebeveynler için: düzenli bir yaşama kavuşmanın mutluluğu… ve lojistiğin zorlukları
Ebeveynler ise okula dönüşü çoğu zaman çok daha ince ayarlı duygularla karşılıyor.
Önce büyük bir mutluluk var: yeniden bir düzene kavuşmak. Saatler tekrar düzene giriyor, çocuklar okula dönüyor ve günler yeniden belli bir yapıya kavuşuyor. Bazı ebeveynler için bu neredeyse yeniden doğuş gibi.
Ama yeniden kurulan bu düzenin bir bedeli var.
Okul malzemelerini satın almak, idari belgeleri kontrol etmek, formları doldurmak, unutulan giriş bilgilerini bulmak, çocukları etkinliklere kaydettirmek, ulaşımı ayarlamak… ve bazen daha önce verdiğinizi sandığınız bir belgenin yeniden istendiğini şaşkınlıkla fark etmek gerekiyor.
Ders programlarını, spor ve kültür etkinliklerini, randevuları, yemekleri, yolculukları ve bazen de birbirinden farklı birkaç okulu da idare etmek gerekiyor. Birden fazla çocuk varsa aile ajandası kısa sürede küçük bir işletmenin ajandasına benzeyebiliyor.
Okul dönemi masraflarını da unutmamak gerek: kırtasiye, giysi, ayakkabı, spor ya da bilgisayar ekipmanı… Okula dönüş çoğu zaman cüzdanın da ciddi biçimde okul yolunu tuttuğu zaman.
Bir de güzel kararlar var
Okula dönüş, iyi niyetlerin de hüküm sürdüğü dönem.
Öğrencilerde: “Bu yıl düzenli çalışacağım.”
Ebeveynlerde: “Bu yıl daha iyi organize olacağım.”
Herkes buna içtenlikle inanıyor.
Güzel defterler alıyor, çalışma masasını topluyor, ilk haftaları özenle planlıyor ve kusursuzca düzenlenmiş bir yılı şimdiden gözümüzde canlandırıyoruz.
Sonra ilk haftalar geliyor.
Ertesi gün yapılacağı duyurulan bir sınav, unutulmuş bir çanta, akşam geç saatte başlanan bir ödev, değişen bir ders programı, bulunamayan spor kıyafeti ve üçüncü kez soran bir ebeveyn: “İyi kontrol ettin mi?”
Gerçek hayat yeniden kendini gösteriyor.
Ama belki de okula dönüş tam olarak budur
Okula dönüş yalnızca tatilin sona ermesi değildir. Aynı zamanda toplu yaşama, alışkanlıklara, projelere ve yeni karşılaşmalara dönüştür.
Terondo dergisi için Audrey
Fotoğraf kredileri: Makale küçük resmi: Personal Creations, CC BY 2.0. Okul bahçesi: Chabe01, CC BY-SA 4.0. Çalar saat: Santeri Viinamäki, CC BY-SA 4.0. Çalışma masası ve kalemler: Shixart1985, CC BY 2.0. Defter başındaki çocuk: Shixart1985, CC BY 2.0. Hepsi Wikimedia Commons aracılığıyla.