مجله
بازگشایی مدارس: بازگشت بزرگ شادی‌ها… و دردسرهای کوچک
پس از چند هفته تعطیلات، بازگشایی مدارس ناگزیر از راه می‌رسد. پایان صبح‌های دیرهنگام، روزهای بی‌برنامه و وعده‌های غذایی بداهه را رقم می‌زند… اما در عین حال، دیدارهای دوباره، برنامه‌ها و تصمیم‌های خوب را هم با خود می‌آورد. خلاصه، بازگشایی مدارس کمی شبیه سال نویی است که در سپتامبر آغاز شود: با نیت‌های خوب از نو شروع می‌کنیم، پیش از آنکه خیلی زود به عادت‌های قدیمی‌مان برگردیم.
برای دانش‌آموزان: میان دیدار دوباره و زنگ ساعت
اولین شادی، بی‌تردید دیدن دوباره دوستان است. پس از هفته‌هایی که هرکس تعطیلاتش را جداگانه گذرانده، دیدار دوباره فرصتی می‌دهد تا در چند دقیقه دنیا را از نو بسازیم: «تعطیلات چه کار کردی؟»، «با چه کسی آشنا شدی؟»، «این سریال را دیدی؟». و البته هرکس ماجرایی خارق‌العاده برای تعریف کردن دارد.
لذت کشف کلاس تازه و برنامه هفتگی هم هست و از همه مهم‌تر اینکه بدانیم سال را با چه کسانی می‌گذرانیم. گاهی بازگشایی مدارس این حس را می‌دهد که فرصتی برای یک زندگی تازه پیدا کرده‌ایم: معلم‌های تازه، درس‌های تازه، برنامه‌های تازه، هدف‌های تازه. حتی بی‌حوصله‌ترین دانش‌آموزان هم ممکن است هیجان کوچکی از شروع دوباره احساس کنند.
اما جزئیاتی هست که کمی از شادی جشن کم می‌کند: ساعت زنگ‌دار.
پس از هفته‌ها دیر خوابیدن و آرام‌آرام از خواب بیدار شدن در اواخر صبح، ناگهان باید خیلی زود از خواب برخاست. و آن‌وقت انگار بدن تازه متوجه می‌شود که اصلاً برای این کار توافق نکرده بوده است.
بعد نوبت تکالیف، آزمون‌ها، ارائه‌ها، رفت‌وآمدها، آماده کردن کیف و فراموش نکردن وسایل می‌رسد… و آن جمله همگانی که از همان روزهای نخست دوباره شنیده می‌شود: «تکلیف ندارم.»
جمله‌ای که به شکلی اسرارآمیز ممکن است دو ساعت بعد با این جمله دنبال شود: «آهان، چرا، در واقع دارم.»
برای والدین: خوشیِ بازگشت نظم… و لذت‌های تدارکات
از سوی والدین، بازگشایی مدارس اغلب با ترکیبی بسیار ظریف‌تر از احساسات روبه‌رو می‌شود.
نخست، لذتی بزرگ در کار است: بازگشت به یک روال. ساعت‌ها منظم‌تر می‌شوند، بچه‌ها به مدرسه برمی‌گردند و روزها دوباره ساختار مشخصی پیدا می‌کنند. برای بعضی والدین، این تقریباً مثل تولدی دوباره است.
اما این نظمِ بازیافته بهایی دارد.
باید لوازم‌التحریر خرید، مدارک اداری را بررسی کرد، فرم‌ها را پر کرد، شناسه‌های فراموش‌شده را پیدا کرد، بچه‌ها را در فعالیت‌ها ثبت‌نام کرد، رفت‌وآمدها را سامان داد… و گاهی با شگفتی فهمید مدرکی را که خیال می‌کردیم قبلاً تحویل داده‌ایم، دوباره می‌خواهند.
همچنین باید برنامه‌های زمانی، فعالیت‌های ورزشی و فرهنگی، قرارها، وعده‌های غذایی، رفت‌وآمدها و گاهی چند مدرسه متفاوت را مدیریت کرد. با چند فرزند، برنامه خانوادگی خیلی زود می‌تواند شبیه برنامه کاری یک شرکت کوچک شود.
هزینه‌های بازگشایی مدارس را هم نباید فراموش کرد: لوازم‌التحریر، لباس، کفش، تجهیزات ورزشی یا رایانه‌ای… بازگشایی مدارس اغلب همان زمانی است که کیف پول هم جدی‌جدی راه مدرسه را در پیش می‌گیرد.
و بعد هم تصمیم‌های خوب
بازگشایی مدارس قلمرو نیت‌های خوب هم هست.
از زبان دانش‌آموزان: «امسال مرتب درس می‌خوانم.»
از زبان والدین: «امسال بهتر برنامه‌ریزی می‌کنم.»
همه صادقانه به این حرف‌ها باور دارند.
دفترهای زیبا می‌خریم، میز را مرتب می‌کنیم، هفته‌های اول را با دقت آماده می‌کنیم و از همین حالا سالی کاملاً منظم را در ذهن مجسم می‌کنیم.
بعد هفته‌های اول از راه می‌رسند.
آزمونی که برای فردا اعلام شده، کیفی که جا مانده، تکلیفی که آخر شب شروع شده، برنامه‌ای که تغییر کرده، لباس ورزشی‌ای که پیدا نمی‌شود و یکی از والدین که برای سومین بار می‌پرسد: «خوب بررسی کردی؟»
زندگی واقعی دوباره زمام امور را به دست می‌گیرد.
اما شاید بازگشایی مدارس همین باشد
بازگشایی مدارس فقط پایان تعطیلات نیست. بازگشت به زندگی جمعی، عادت‌ها، برنامه‌ها و آشنایی‌های تازه هم هست.
آدری، برای مجله Terondo
اعتبار عکس‌ها: تصویر بندانگشتی مقاله، Personal Creations، CC BY 2.0. حیاط مدرسه: Chabe01، CC BY-SA 4.0. ساعت زنگ‌دار: Santeri Viinamäki، CC BY-SA 4.0. میز و مدادها: Shixart1985، CC BY 2.0. کودک با دفتر: Shixart1985، CC BY 2.0. همه از طریق Wikimedia Commons.