مجله
از یک وب‌کم کارت‌پستال واقعی بفرستید
جایی در Terondo، دوربینی رو به بندری گرفته شده که هرگز از آن دیدن نکرده‌اید. هر چند دقیقه یک‌بار، باحوصله تازه می‌شود؛ چه کسی تماشایش کند و چه نکند. زیر آن، دکمه‌ای این لحظه را به کارت‌پستال تبدیل می‌کند — با تمبر، نواری سفید و هشتاد نویسه با خطی مورب که تقریباً دست‌نویس به نظر می‌رسد.
نامش کارت‌پستال است و بی‌فایده‌ترین چیزی است که ساخته‌ایم. خیلی دوستش داریم.
وقتی کلیک می‌کنید واقعاً چه اتفاقی می‌افتد
تصویر روی صفحه آخرین تصویری است که دوربین فرستاده. با کلیک روی دکمه، پنجره‌ای باز می‌شود و همان‌جا جلوی چشم شما کارت‌پستالی می‌سازد: عکس در بالا، نواری سفید در پایین با نام مکان، تاریخ امروز و جمله‌ای با این مضمون: موج‌های خوب در جهانی گرد — یا Good waves on a round world، بسته به اینکه از کجا می‌خوانید.
گوشه‌ای از کارت تمبری هست. نه تصویر یک تمبر: تمبری که همان‌جا طراحی شده، با لبه‌های دندانه‌دار و یک رادیوی کوچک در وسط. وجودش از این روست که کارت‌پستال بدون تمبر شبیه کارت‌پستال نیست و طراحی آن فضای کمتری از نگهداری یک عکس می‌گرفت.
بعد هشتاد نویسه در اختیار دارید. تمام کادر پیام همین است. عمداً کوتاه است: یک کارت‌پستال واقعی هیچ‌وقت جای یک بند را نداشت و نیمی از جذابیتش همین محدودیت است. کاش اینجا بودی، باران می‌بارد و قایق‌ها زیبا هستند.
فقط دوربین‌های تصویر ثابت، و دلیلش
این دکمه در وب‌کم‌هایی نمایش داده می‌شود که تصویری ثابت را در بازه‌های زمانی به‌روزرسانی می‌کنند — همان‌هایی که مثل عکسی هستند که هر چند دقیقه یک‌بار گرفته می‌شود. در پخش زنده ویدئو نمایش داده نمی‌شود.
دلیلش فنی است و کمی هم زیبا. برای تبدیل تصویر به کارت‌پستال باید بتوانیم آن را بخوانیم — مرورگر باید اجازه داشته باشد پیکسل‌هایش را کپی کند. دوربین‌های تصویر ثابت معمولاً این اجازه را می‌دهند. پخش‌های زنده ویدئو به‌ندرت چنین می‌کنند — و مرورگری که از این اجازه محروم شده باشد، تصویر را بی‌دردسر نشان می‌دهد اما بی‌سروصدا از صادر کردن آن سر باز می‌زند. نتیجه مستطیلی سیاه و بی‌هیچ توضیحی خواهد بود.
به‌جای اینکه کارت خرابی دستتان بدهیم، اصلاً آن را پیشنهاد نمی‌کنیم. و اگر دوربین تصویر ثابت باز هم همکاری نکند، کارت به‌جای شکست خوردن مرتب جمع می‌شود: همچنان کارتی قاب‌دار و تمبردار دارید، فقط بدون پیکسل‌هایی که مرورگر حاضر به واگذاری‌شان نبود.
سر از کجا درمی‌آورند
مردم آن‌ها را برای پدر و مادرشان می‌فرستند. بعضی‌ها هر یکشنبه تصویر همان بندر را برای همان دوست می‌فرستند. یک نفر مجموعه کوچکی از طلوع خورشید بر فراز همان کوه درست کرده، هفته‌ای یک کارت؛ و این بی‌سروصدا یکی از زیباترین کارهایی است که کسی با این سایت کرده است.
کارت یک فایل تصویری واقعی است — 1200 در 900 پیکسل — پس هر جا عکس‌ها می‌روند، این هم می‌رود. پیام‌ها، نامه، یا چاپ و چسباندن روی یخچال. چیزی از آن روی Terondo باقی نمی‌ماند.
چرا زحمتش را بکشیم؟
چون دوربین زنده هدیه‌ای عجیب است. پنجره‌ای است که کسی در جایی باز گذاشته که شاید هرگز به آن نروید، و دقیقاً نشان می‌دهد همین حالا چه شکلی است — نه تابستان گذشته و نه آن‌طور که در بروشور آمده. به نظرمان تبدیل آن به چیزی که بتوانید به دست شخص دیگری بدهید، کار بدیهی بود.
در صفحه‌های وب‌کم دنبال 📮 کارت‌پستال بگردید. نه حساب کاربری لازم است و نه نصب چیزی.