DERGI

Tatil Aşkları: Bir Yazdan Daha Güçlü mü?

Tatil zamanı, hava güzel ve bir kumsalda, dün birbirini tanımayan iki kişi artık birbirinden ayrılamıyor. Yaz aşkları üzerine kısa bir araştırma — Eylülde sönenler ve otuz yıl sonra yeniden başlayanlar.

Her şey hep bir manzarayla başlar: bir kamp alanı, bir köy meydanı, kumların serinlediği saatte bir plaj. Tatil kuralları askıya alır — artık öğrenci, çalışan ya da komşu değiliz; yeni bir yerde, önümüzde zaman varken, yeni biri oluruz. Yaz aşkları çoğu zaman gizlice bu aralıkta doğar: anne babaya bir şey söylenmez, memlekette kalan arkadaşlara da; bu sır, en sıradan buluşmaya bile bir macera tadı verir.

İlk aşksa, izi daha da derin olur. Her şey yenidir: tutulan ilk el, ilk yavaş dans, fısıldanan ilk söz. Bellek o yazları şaşırtıcı bir netlikle saklar — onlarca yıl sonra bile bir şarkıyı, güneş kreminin kokusunu, adını tam olarak hatırlarız. Psikologlar buna “anımsama zirvesi” der: ergenlik duyguları, sonrasında yaşanan hemen her şeyden daha güçlü biçimde hafızaya kazınır. İlk aşk çok güçlüdür — ve bu bir efsane değildir.

Sonra ağustosun sonu gelir. Tren istasyonunun peronunda ya da kamp alanının otoparkında, karalanmış bir adres, bir telefon numarası, bir söz paylaşılır. Ve coğrafya yeniden hükmünü sürer: bazen birkaç yüz kilometre, bazen birkaç bin — başka bir ülke, başka bir kıta, başka bir saat dilimi. Dün günün her saatini birlikte geçiriyorduk; yarın bir mektubun gidip dönmesi haftalar alacak ya da bir telefonun uygun ana denk gelmesi için saat hesapları gerekecek.

Her dönem yazı uzatmanın bir yolunu aradı. Eskiden mektuplar giderek seyrekleşir, kimlik fotoğrafı cüzdanda saklanırdı. Bugün internette birbirimizi takip ediyor, her gün yazışıyoruz — yine de zorluk pek değişmedi: ekranlar sözcükleri yakınlaştırıyor, hayatları değil. Okulların açılması kendi temposunu dayatıyor; dersler, iş, eski dostlar derken temmuz aşkı, birdenbire kendisi için kurulmamış bir hayatın aralarına sığmak zorunda kalıyor.

Öyleyse dürüst olalım: tatil aşklarının çoğu sonbahara dayanamaz. Bu bir başarısızlık değildir. Bazı hikâyeler bir mevsim sürüp bütün bir belleği aydınlatmak için vardır; kimi yazlar yıllardan daha çok şey ifade eder. Böyle sevenler onu “kaybetmiş” değildir — yaşamışlardır ve tam da kırılgan olduğu için unutulmaz olmuştur.

Ama bir de anlatmaya bayıldığımız başka hikâyeler vardır: onlarca yıl sonra yeniden buluşan yaz âşıkları. Bir akşam gelen mesaj — “Gerçekten sen misin?” —, bulunan bir adres, internette aranan bir isim ve bazen, hayatın bir zamanlar “hayır” dediği yerde, otuz yıl sonra yaşanan kavuşmalar. Dünyanın dört bir yanındaki gazeteler, geç yaşta yeniden bir araya gelen çiftlerin, on yedisinde ettikleri bir yavaş danstan sonra altmışlarında evlenmelerinin hikâyeleriyle dolu. İlk aşk her zaman ölmez: bazen coğrafyanın fikrini değiştirmesini bekler.

Peki ya siz? Gizli ya da açık bir tatil aşkı; yazda kalmış ya da bütün bir ömre dönüşmüş — başınıza geldi mi hiç? Aşağıdaki ankete yanıt verin. Anlatılmayı hak eden bir hikâyeniz varsa bize emanet edin: hepsini okuyoruz ve en güzellerini izninizle Terondo'da yayımlayacağız. Siz düşünürken web kameralarımız, tam şu anda birileri için yazın başladığı plajları, köy meydanlarını ve limanları izliyor. Yuvarlak Dünya'dan güzel enerjiler.

← Dergi