MAGAZYN

Oglądaj sześć kanałów telewizyjnych jednocześnie na jednym ekranie

Telewizja opiera się na założeniu tak starym, że przestaliśmy je zauważać: oglądamy jedną rzecz naraz. Wybieramy kanał, zostajemy przy nim, a cała reszta znika. Terondo ma przycisk, który spokojnie odrzuca to założenie — a gdy już się go użyje, powrót do dawnego sposobu wydaje się dziwnie ograniczający.

Przy prawej krawędzi każdej strony telewizyjnej znajduje się mała zakładka z napisem Multi-live. Jedno kliknięcie otwiera siatkę, na której jednocześnie nadaje do sześciu kanałów. To nie sześć miniaturek: to sześć transmisji na żywo obok siebie, z których każdą jednym kliknięciem można powiększyć na cały ekran.

Dlaczego sześć i dlaczego tylko telewizja

Karta Multi-live znajduje się przy prawej krawędzi stron telewizyjnych. — zrzut ekranu Terondo

Na telefonie ta sama siatka składa się w kolumny — sześć transmisji na żywo mieści się w dłoni. — zrzut ekranu Terondo

Szóstka nie jest okrągłą liczbą wybraną na potrzeby chwytliwego hasła. To mniej więcej granica, po której ekran przestaje przypominać siatkę, a zaczyna ścianę: przy większej liczbie obraz staje się zbyt mały, by go śledzić, a całość przypomina wygaszacz ekranu. Sześć wygodnie mieści się na laptopie, a na dużym monitorze ogląda się naprawdę przyjemnie.

Przycisk zobaczysz tylko na stronach telewizyjnych. Tak ma być. Radia i kamery internetowe mają już w Terondo własne odtwarzacze towarzyszące, a dodanie kolejnego oznaczałoby, że dwie rzeczy rywalizują o to samo miejsce na tym samym ekranie. Funkcja dostępna wszędzie nie jest bardziej hojna — jest po prostu mniej przemyślana.

Jak ludzie naprawdę z tego korzystają

Katalog telewizyjny: stąd można wybrać jedną z sześciu miniatur. — zrzut ekranu Terondo

Najbardziej oczywistym zastosowaniem są wiadomości. Dzieje się coś ważnego, a każda stacja pokazuje to z innej perspektywy: jedna zaczyna od tłumu, druga od urzędników, a trzecia ma reportera tam, gdzie pozostali jeszcze nie dotarli. Oglądanie trzech kanałów naraz nie jest przesadą — dla widza to najbliższy odpowiednik przeczytania tej samej relacji w trzech gazetach, zanim zdecyduje, co się wydarzyło.

Jest też sport, którego zalety od razu dostrzeże każdy, kto przegapił kiedyś gola, bo oglądał niewłaściwy kanał. Jest również zastosowanie, którego się nie spodziewaliśmy: ludzie ustawiają obok siebie kanał informacyjny, muzyczny i krajobrazowy, po czym zostawiają je włączone. Nie oglądają ich na poważnie. Raczej zostawiają otwarte okno.

To kosztuje mniej, niż się wydaje

Uruchomienie sześciu transmisji na żywo brzmi jak przepis na przegrzanie laptopa. Tak by było, gdyby każdy odtwarzacz zachowywał się tak, jakby był jedynym na stronie. Nasze tak nie działają: strumień, który znika z ekranu, przestaje domagać się uwagi, w danej chwili dźwięk odtwarza tylko jeden, a mechanizm nadzorujący dyskretnie wznawia zatrzymane transmisje, zamiast pozostawiać nieruchomy prostokąt.

Ten ostatni szczegół ma większe znaczenie, niż się wydaje. Na ścianie z sześcioma obrazami łatwo nie zauważyć jednego zatrzymanego ujęcia — można patrzeć na nieruchomy obraz, myśląc, że program po prostu ucichł.

Zawsze tylko jeden dźwięk naraz

Najprostsza zasada sprawia, że całość daje się wygodnie obsługiwać: słychać tylko jeden strumień naraz, nigdy dwa. Klikasz obraz, a dźwięk przełącza się na niego. Nic nie zaczyna grać za plecami, nic się nie nakłada i nie musisz szukać wśród sześciu odtwarzaczy tego, który zaczął mówić.

To może wydawać się drobną uprzejmością. Właśnie ona odróżnia narzędzie od bałaganu.

Multi-live jest dostępne na wszystkich stronach telewizyjnych — zakładkę znajdziesz przy prawej krawędzi. Funkcja jest bezpłatna i nie wymaga konta.

← Magazyn