Van Oude Menschen de Dingen, die Voorbij Gaan

Louis Couperus (1863-1923) geldt als een van de belangrijkste Nederlandse romanciers rond 1900. Hij schreef over de Haagse beschaafde kringen, over de koloniale wereld en over de macht van het verleden, en hij deed dat in een rijk, ritmisch proza dat uitnodigt om voorgelezen te worden.

Van Oude Menschen de Dingen, die Voorbij Gaan verscheen in 1906 en wordt gerekend tot zijn bekendste romans. Het boek combineert een familiegeschiedenis met een geheim uit het verleden dat steeds nadrukkelijker aanwezig wordt. Wat dit werk bijzonder maakt, is de manier waarop Couperus tijd laat doorklinken: leeftijd is niet alleen vermindering, maar ook een lading die mensen met zich meedragen, en schuld verjaart zelden. Wie Couperus kent van zijn andere boeken, herkent de melancholie en de bijna spottende nauwkeurigheid. Wie hem niet kent, krijgt in dit luisterboek een introductie op een schrijver die het beschrijven van onzichtbare spanning tot kunst heeft verheven.

Couperus werkt graag met contrasten: de netheid van een huiskamer tegenover de duisternis van een verzwegen daad, de rust van een middag tegenover de dreiging die eronder sluimert. Daardoor leest dit boek soms als een thriller zonder haast. Het is ook een boek over ouderdom en over alles wat met de jaren verdwijnt: de titel zegt het al, het gaat om oude mensen en om de dingen die voorbijgaan. De dertig delen vormen een geheel dat zich goed laat volgen als avondverhaal. Wie aandacht heeft voor taal en klank, zal blij zijn met de lange, bijna muzikale zinnen.

Reken op ongeveer 8,3 uur luistertijd, verdeeld over 30 delen. Het boek werd voor LibriVox ingesproken door Carola Janssen.