Van de Koele Meren des Doods

Frederik van Eeden (1860-1932) was arts, schrijver en een van de bekendste figuren uit de Nederlandse literatuur rond 1900. Hij werkte als psychiater en schreef daarnaast gedichten, romans en toneel. Zijn belangstelling voor de menselijke geest is in al zijn werk te merken.

Van de koele meren des doods verscheen in 1900 en wordt vaak gerekend tot de belangrijke Nederlandse romans uit die periode. Het boek volgt het leven van een vrouw die zoekt naar vrijheid en betekenis, maar steeds opnieuw terechtkomt in situaties waarin ze zichzelf verliest. Van Eeden toont zowel de aantrekkingskracht van het leven in weelde als de afgrond ernaast. Het boek behandelt verslaving, prostitutie en armoede, onderwerpen die in zijn tijd niet vanzelfsprekend in een roman voorkwamen. Daardoor leest het nog altijd als een gedurfd verhaal. Het is lang en ingetogen verteld, met nadruk op de innerlijke ontwikkeling van de hoofdpersoon.

De titel is afgeleid van een psalmtekst die in het boek wordt aangehaald: de dood als rust, als zachtjes gevoerd worden langs stille wateren. De eenendertig hoofdstukken volgen het leven van een vrouw die haar evenwicht tussen waanzin en rede, liefde en lust, geloof en goddeloosheid nooit vindt. Wie wil horen hoe de literatuur rond 1900 omging met psychologie en maatschappelijke vragen, vindt hier een belangrijk voorbeeld. Het vraagt aandacht, maar het geeft veel terug.

Voor LibriVox werd het ingesproken door Carola Janssen; de opname omvat 31 delen en duurt ongeveer 10,9 uur.