Luisterboeken Voorgelezen door vrijwilligers
Luisterboek · voorgelezen door vrijwilligers
Nagelaten Bekentenis
Marcellus Emants (1848–1923)
Voorgelezen door Anna Simon · 17 hoofdstukken · 7 u 13
Achterflap
‘Mijn vrouw is dood en al begraven.’ Met die zin opent Willem Termeer zijn bekentenis, en het is meteen duidelijk dat dit geen gewoon verhaal van een weduwnaar wordt. Marcellus Emants laat zijn verteller zelf aan het woord, koel, nauwkeurig en onverbiddelijk eerlijk over zichzelf. Wat hij vertelt over zijn leven, zijn huwelijk en zijn gedachten, is verontrustend omdat het zo kalm wordt gebracht. Meer verklappen we niet: Termeer vertelt het zelf. Nagelaten bekentenis geldt als een klassieker van de Nederlandse literatuur, een psychologisch portret van een man die zichzelf bekijkt zoals een wetenschapper een onderzoeksobject. Voor wie van strak geschreven, donkere en intelligente romans houdt. Een compacte, indringende roman die de hardnekkige vraag stelt wat een mens zichzelf kan vergeven, en wat hij liever voor zichzelf verzwijgt.
Inleiding
Marcellus Emants (1848-1923) schreef in het laatste kwart van de negentiende eeuw romans die sterk onder invloed stonden van het naturalisme, een stroming die mensen wilde beschrijven als producten van hun aanleg en omgeving. Nagelaten bekentenis, uit 1894, is zijn bekendste boek en geldt als een van de scherpste voorbeelden van die stroming in de Nederlandse literatuur.
De vorm is bijzonder: het is een ik-verhaal dat een document wil zijn, een schriftelijke bekentenis van iemand die zich niet hoeft te verantwoorden voor een lezer. Daardoor krijgt het boek een bijna klinische toon die schokt en fascineert. Het verhaal werkt niet met uiterlijke spanning, maar met de onrust die ontstaat wanneer een verteller al zijn zwakheden en vooroordelen zonder schaamte toont. Veel lezers vinden het een beklemmend boek, anderen bewonderen juist de consequente stijl. Wie zich laat meenemen, krijgt een van de scherpste zelfportretten van de Nederlandse literatuur te horen, voorgelezen in zeventien hoofdstukken.
Emants kiest voor een bijzondere insteek: de verteller verontschuldigt zich niet en zoekt ook geen vergeving. Hij registreert, analyseert en legt bloot. Daardoor ontstaat een verhaal waarin de lezer, bijna tegen zijn zin, zijn eigen oordeel moet vormen. Dat is wat het boek na ruim honderd jaar nog zo actueel maakt: het weigert de gemakkelijke troost van een morele les. Het is geen vrolijk boek, maar wel een boek dat meteen indruk maakt en lang blijft nazinderen. Zeventien hoofdstukken in ruim zeven uur luisteren.
U vindt hier 17 hoofdstukken met een speelduur van ongeveer 7,2 uur. De inlezing is voor LibriVox gedaan door Anna Simon.
Rechtenvrij
Marcellus Emants overleed in 1923: het werk is in Zwitserland publiek domein, meer dan 70 jaar na de dood van de auteur.
De vrijwilligers van LibriVox hebben deze opname aan het publiek domein geschonken.
Bronnen : Pagina op LibriVox · Bestanden op Internet Archive · Oorspronkelijke tekst