Legende, mythe en fantazie

Louis Couperus (1863-1923) schreef naast zijn grote romans ook een reeks sprookjes, mythen en fantasieën. Legende, mythe en fantazie, verschenen in 1918, is een bundel waarin hij zijn voorkeur voor het vreemde, het verre en het betoverende uitwerkt.

Een toenmalige bespreking in het tijdschrift Den Gulden Winckel noemde het boek een meesterwerk van verdichting. De recensente sprak over fijn ciseleerwerk in het zware brons van de Nederlandse taal en over een boek van Latijns vernuft, waarin de Romaanse tederheid door de stoere Noordertaal niets van haar innigheid en preciositeit verliest. Dat zegt veel over de toon van de bundel: verfijnd, edel en soms bijna plechtig.

De verhalen zijn gebouwd rond mythische en legendarische gestalten en verlaten de werkelijkheid zonder moeite. Het eerste verhaal, Elyata, wordt in vier delen verteld, en daarna volgen onder meer De dieren, Het spookhuis, De verleider, Over de eentonigheid, De dochter van Blauwbaard en Alarbot. Titels als Het spookhuis en De dochter van Blauwbaard beloven donkere kanten naast de sprookjesachtige. Couperus werkt met sterke beelden, ritmische zinnen en een ruime verbeelding. Daardoor is het boek vooral een luisterervaring: de klank van de taal doet er evenveel toe als de handeling.

Deze versie van LibriVox bestaat uit eenentwintig delen en duurt ruim zes en een half uur; de stem is die van Marcel Coenders. Een goede reden om het vandaag te beluisteren: omdat het een kans is om Couperus te horen als verteller van mythen, zonder de bijzaken van de sociale roman. Een boek waarin u kunt wegdromen en dat u opnieuw laat horen hoe muzikaal het Nederlands kan zijn.